Glinsteringen

Wie neemt er tegenwoordig nog de tijd om een brief te schrijven? Niet zomaar een bericht met gezellig vlot kabbelende anekdotes maar een eerlijke uitwisseling met je diepste overtuigingen. Het zoeken naar geloof en God, wanneer traditionele vormen niet langer als thuis voelen, kan een eenzame reis zijn. Wat fijn is het dan om een goede vriend te vinden waarmee alle twijfels en vragen gedeeld kunnen worden. Juist in onze cultuur waar aandacht schaars is, toont dit boek hoe waardevol het is om met elkaar in gesprek te gaan, je in elkaars standpunten te verdiepen en elkaar op te bouwen.

In hun persoonlijke correspondentie onderzoeken Yale-collega’s Miroslav Volf en Christian Wiman al hun vragen over geloven in deze tijd. Ten diepste vragen zij zich af wat het betekent om God lief te hebben. Vanuit deze centrale vraag ontvouwt zich een rijk gesprek over onder andere geloofservaring, hoe te rusten in God als Hij afwezig lijkt, de betekenis van Jezus en het lijden, de kracht en betekenis van Gods Woord of hoe mystieke ervaringen vertaald kunnen worden naar een alledaags geloof. Hun uitwisseling is geen zoektocht naar sluitende antwoorden, maar eerder een getuigenis van geleefde theologie en misschien ook wel een verzet tegen elk sluitend concept (existentiële theologie). Beiden concluderen dat een doorleefd begrip van God gevormd wordt uit ervaringen van spanning, lijden en voortdurende reflectie, zonder in een afgerond antwoord te verstillen. God wordt daarbij vooral weerspiegeld in relatie en ervaring. De vraag naar de oorsprong van de verwijdering tussen mens en God krijgt in deze correspondentie minder aandacht.

Vanuit wederzijds respect worden onderlinge verschillen verkend en verdiept. De toon is daarbij warm, kwetsbaar en openhartig maar de inhoud is niet gemakkelijk. De auteurs betrekken tal van grote denkers, poëten en schrijvers bij hun discours, wat de briefwisseling intellectueel uitdagend maakt. Het vraagt veel van de aandacht en voorkennis van de lezer; sommige begrippen worden als bekend verondersteld en niet iedere vraag krijgt een antwoord, terwijl het gesprek verder meandert. Toch leest het boek ook verrassend vlot, juist omdat de briefwisseling een bijzondere spanning oproept; hoe gaat God ervan afkomen?

Uiteindelijk nodigt het boek niet uit om God te doorgronden, maar om vanuit gemeenschappelijkheid naar woorden en het gelovig antwoorden te zoeken. Het antwoord laat de vraag echter niet verdwijnen, zij leeft voort. Ze nodigt uit om zelf op zoek te gaan. Wie God wil begrijpen, zal ontdekken dat Hij altijd wijkt zodra wij Hem proberen te begrijpen, maar soms is het fijn om af en toe een glinstering van Zijn aanwezigheid te mogen ervaren. Dit boek is een liefdevolle aansporing tot een verdiepende dialoog, niet alleen met elkaar maar ook met God.